“Het is niet altijd leuk, maar ze doen het zo onvoorstelbaar goed, het is echt heel knap.”

De dag van… Sandra en Mariska

Even een hand vasthouden op weg naar de tandarts. Dat kleine momentje om een bewoner op zijn of haar gemak te stellen. Dat is een voorbeeld van het grote verschil dat cliëntondersteuners Mariska en Sandra maken bij de bewoners zowel op Lambertijnenhof als op Sterrebos.

SenL-Zorg-icon-Medewerker-vrouw

Sandra Bos en Mariska Nagelkerken

53 jaar

32 jaar

Cliëntondersteuners

Door: Nikki Molhoek

De diversiteit maakt het leuk
Mariska werkt al 12,5 jaar bij S&L Zorg en sinds een half jaar als cliëntondersteuner, eerst werkte ze in de woning en later bij de dagbesteding, toen de vacature voor cliëntondersteuner voorbij kwam dacht ze: “Dat is echt iets voor mij!” Die kans heeft ze met beide handen aangepakt. Zij werkt nu op Lambertijnenhof en ondersteunt hier de bewoners als ze naar de dokter of de tandarts gaan of een afspraak hebben bij de preventie-assistente. Sandra werkt op Sterrebos en is hier sinds 2 jaar weer terug. “Ik heb in het verleden al 14 jaar op Sterrebos gewerkt. Nu werk ik 18 uur op woning 171 a-b en op donderdag en vrijdag werk ik als cliëntondersteuner bij de tandarts en preventie-assistente.” Mariska vult aan: “Naast dat we de bewoners begeleiden bij de tandarts doen we nog veel meer. We ondersteunen ze en stellen ze op hun gemak, gaan mee naar afspraken en als er spoed is zelfs mee naar het ziekenhuis. We maken een planning voor wie wanneer moet komen en zorgen bijvoorbeeld ook dat de EHBO koffers worden aangevuld. En we werken samen met de logopedisten aan de planning voor de gehooronderzoeken. Deze diversiteit maakt het werk heel leuk. Het mooie aan deze functie is dat je de spil tussen de cliënt en de cliëntbegeleiders bent.”

Bekend gezicht
Als cliëntondersteuner heb je een belangrijke rol. Sandra legt uit: “De bewoners hebben echt steun aan jou en je hebt dan ook een vertrouwensband met ze. Het zou ook niet kunnen als ik ineens op Lambertijnenhof zou werken en Mariska hier op Sterrebos. Dan is dat vertrouwen weg, want doordat de bewoners jou kennen, vertrouwen ze je en gaan ze met je mee.” Mariska bevestigt dit en geeft ook aan: “Je bent een bekend gezicht op het terrein. Zeker nu ik hier al 12,5 jaar werk, ken ik iedereen wel en iedereen kent mij. Als bewoners mij zien lopen, word ik vaak aangesproken met de vraag ‘Wanneer mag ik weer naar de tandarts?’. Dat is best bijzonder, ze willen graag met je mee.” Sandra herkent dit ook: “Ze roepen vaak of ze niet nu al met je mee mogen. Maar bewoners kunnen je ook wel eens ontwijken, omdat je in hun beleving bij de tandarts hoort. Het is leuk dat je alle bewoners kent, van verschillende niveau’s. Het schakelen daartussen maakt het werk uitdagend.”

judith-en-sandra
30

Bij de tandarts
Voordat we dit interview deden namen we de proef op de som en gingen langs bij zowel de tandarts op Sterrebos als de preventie-assistente op Lambertijnenhof. Judith komt binnen met aan de hand Sandra. Judith moet op controle bij de tandarts, en gaat in de stoel zitten. Sandra blijft erbij en gaat ernaast zitten, ze legt een hand op haar been om Judith te ondersteunen. Judith blijft rustig en geeft geen kik. Als de behandeling klaar is, geeft Sandra Judith weer een hand en brengt ze Judith terug naar de woning. Op Lambertijnenhof gaat het er niet veel anders aan toe. Mariska haalt bewoner André op uit de dagbesteding en gaat met hem naar de behandelkamer. Ze gaat naast hem zitten en houdt zijn hand vast. André werkt goed mee en na de behandeling geeft hij Mariska een high five. “Het is niet altijd leuk, maar ze doen het zo onvoorstelbaar goed, het is echt heel knap”, zegt Mariska.

Eén op één contact
“Het contact met de cliënt één op één is heel fijn. Een tandartsbezoek is niet altijd een prettig bezoekje en daarom vraag ik altijd van te voren of ik de hand van hem of haar moet vastpakken, vaak is dit antwoord ja. Soms zegt een bewoner ook ‘Nee dat hoeft niet, ik kan dit zelf wel’. En soms gaat dat helemaal goed, maar ondanks dat de bewoner ‘Nee, nee’ heeft geroepen van te voren, pakt hij of zij dan wel mijn hand vast tijdens de behandeling. Het verschilt echt per persoon wat je doet. Het is heel leuk werk, je maakt ook veel grapjes en je lacht veel, daardoor voelen ze zich dan snel op zijn of haar gemak”, vertelt Sandra.  

Ondanks het gezellige gesprek gaat de planning gewoon door. Sandra heeft het volgende bezoekje aan de tandarts al gepland staan en gaat zo naar de woning om de volgende bewoner op te halen. Voordat het zo ver is schieten we buiten nog wat mooie foto’s van Sandra en Mariska samen. Ze zien elkaar niet vaak, dus een momentje samen is best bijzonder.

Geplaatst op: 7 juli 2020

Typ hier uw zoekopdracht

X